Τον τελευταίο καιρό εισπράττω πολλά σχόλια από αγανακτισμένους συμπολίτες μου και παράλληλα διαβάζω και επιστολές γεμάτες θυμό και οργή για την ελληνική τηλεόραση. Για το επίπεδό της και όλα αυτά τα συναφή. Τώρα αντιληφθήκατε όλοι πως το... κουτί αυτό έχει πάρει την... κάτω βόλτα; Αυτό έχει γίνει εδώ και χρόνια...
Η σημερινή τηλεόραση είναι για να βλέπεις συγκεκριμένα προγράμματα και τίποτα περισσότερο. Και οι τωρινές ενδείξεις μας λένε πως θα χειροτερέψει και άλλο...
Αυτό που βλέπω όμως ότι έχει εξοργίσει πολύ κόσμο είναι τα πρωινάδικα και τα μεσημεριανάδικα. Μην απορείτε με τις λέξεις αυτές. Έτσι τ' αποκαλούν και έτσι τα γράφω.
Υπάρχει οργή για το γεγονός πως στα πάνελ έχει μαζευτεί η... σάρα και η... μάρα. Πλέον ο κάθε... πικραμένος έχει θέση στην πολύπαθη ελληνική TV. Και το χειρότερο απ' όλα είναι πως διαμορφώνει και άποψη.
Έχω πάντως διαφωνώ πως έχουμε την τηλεόραση που μας αξίζει. Σε κανέναν δεν αξίζει αυτή η τηλεόραση. Έχουμε την τηλεόραση που θέλουν οι καναλάρχες να έχουμε.
Γιατί όλοι εμείς οι απλοί τηλεθεατές δεν είμαστε τίποτε άλλο από πιόνια σε μία σκακιέρα. Η σκακιέρα δεν είναι δική μας. Άλλοι κάνουν τις κινήσεις τις δικές μας. Δεν έχουμε τον έλεγχο.
Ο καναλάρχης αποφασίζει. Ο καναλάρχης... λύνει και δένει. Ο καναλάρχης διαμορφώνει το πρόγραμμα. Όχι ο τηλεθεατής. Τόσα και τόσα έχουν ακουστεί, ειπωθεί και γραφτεί για τις τηλεθεάσεις. Εξακολουθείτε λοιπόν να πιστεύετε πως εσείς καθορίζετε το τι θα παιχθεί στην ελληνική TV αλλά και το πως θα παιχθεί; Όχι βέβαια, άλλοι αποφασίζουν χωρίς εσάς για εσάς. Ο Βασίλης Παπακωσταντίνου τραγουδούσε: "Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα". Εκεί έχουμε φτάσει εδώ και καιρό. Όσο πιο γρήγορα το... πάρετε χαμπάρι, τόσο το καλύτερο.
Η σημερινή τηλεόραση είναι για να βλέπεις συγκεκριμένα προγράμματα και τίποτα περισσότερο. Και οι τωρινές ενδείξεις μας λένε πως θα χειροτερέψει και άλλο...
Αυτό που βλέπω όμως ότι έχει εξοργίσει πολύ κόσμο είναι τα πρωινάδικα και τα μεσημεριανάδικα. Μην απορείτε με τις λέξεις αυτές. Έτσι τ' αποκαλούν και έτσι τα γράφω.
Υπάρχει οργή για το γεγονός πως στα πάνελ έχει μαζευτεί η... σάρα και η... μάρα. Πλέον ο κάθε... πικραμένος έχει θέση στην πολύπαθη ελληνική TV. Και το χειρότερο απ' όλα είναι πως διαμορφώνει και άποψη.
Έχω πάντως διαφωνώ πως έχουμε την τηλεόραση που μας αξίζει. Σε κανέναν δεν αξίζει αυτή η τηλεόραση. Έχουμε την τηλεόραση που θέλουν οι καναλάρχες να έχουμε.
Γιατί όλοι εμείς οι απλοί τηλεθεατές δεν είμαστε τίποτε άλλο από πιόνια σε μία σκακιέρα. Η σκακιέρα δεν είναι δική μας. Άλλοι κάνουν τις κινήσεις τις δικές μας. Δεν έχουμε τον έλεγχο.
Ο καναλάρχης αποφασίζει. Ο καναλάρχης... λύνει και δένει. Ο καναλάρχης διαμορφώνει το πρόγραμμα. Όχι ο τηλεθεατής. Τόσα και τόσα έχουν ακουστεί, ειπωθεί και γραφτεί για τις τηλεθεάσεις. Εξακολουθείτε λοιπόν να πιστεύετε πως εσείς καθορίζετε το τι θα παιχθεί στην ελληνική TV αλλά και το πως θα παιχθεί; Όχι βέβαια, άλλοι αποφασίζουν χωρίς εσάς για εσάς. Ο Βασίλης Παπακωσταντίνου τραγουδούσε: "Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα". Εκεί έχουμε φτάσει εδώ και καιρό. Όσο πιο γρήγορα το... πάρετε χαμπάρι, τόσο το καλύτερο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου