Έχουμε απορίες, πολλές απορίες! Τον Παππά τον είδατε; Τον Κασελάκη μήπως; Για να μην πούμε για τον Παπανικολάου! 90αρηδες με ταλέντο που ξεχειλίζει και ψυχή ελληνική που διψά για διακρίσεις.
Και όμως τα χρυσά μωρά που φέρνουν μετάλλια στις Eθνικές ομάδες και αποτελούν την μεγαλύτερη επένδυση μπασκετικά για την χώρα μας μένουν στην... απ' έξω για χάρη κοινοτικών ή ξένων αμφιβόλου ποιότητας και ικανότητας!
Αυτοί που έδειξαν πόσα απίδια πιάνει ο σάκος και σε 13 μήνες πήραν τρία μετάλλια εκ των οποίων τα δύο χρυσά, χρειάζονται κάτι παραπάνω από λόγια και ένα χτύπημα στον ώμο.
Οι ομάδες στις οποίες ανήκουν οφείλουν να δώσουν ευκαιρίες διότι πολύ απλά οι συγκεκριμένοι είναι το μέλλον. Με ελάχιστο χρόνο συμμετοχής στους συλλόγους τους, το χρυσό της Εθνικής Νέων ανδρών ήταν παράλληλα και μια κραυγή για την επόμενη μέρα!
«Εδώ είμαστε, θέλουμε να παίξουμε»! Και γιατί να μην παίξουν παρακαλώ; Ή έστω να πάρουν ευκαιρίες ώστε να δείξουν την αξία τους; Βράζει το αίμα τους και έχουν τα προσόντα.
Η Εθνική ανδρών θα υποδεχθεί σε λίγα χρόνια αρκετούς από αυτούς που σήκωσαν την Ρόδο στο πόδι και τα ανώτερα κλιμάκια χρωστούν σε αυτά τα παιδιά ευκαιρίες, πολλές ευκαιρίες.
Τι να κάνουμε δηλαδή να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας; Αφού το χουν διάολε!
Ο... ΟΥΡΚΙΤΟ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου